Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Μ.Γ.Σ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ



(Μια σύντομη αναδρομή στα 90 χρόνια ιστορίας του)



Η προσπάθεια των ανθρώπων που διοικούν ένα  ιστορικό  για τη πόλη Σύλλογο, όπως είναι ο Μουσικογυμναστικός Σύλλογος ΕΘΝΙΚΟΣ Αλεξανδρούπολης, να βοηθήσουν να καταγραφεί η 90χρονη λαμπρή ιστορία του Συλλόγου τους, αποτελεί ένα σημαντικό και ιστορικό γεγονός, αφού η διαδρομή του είναι συνυφασμένη με την ελεύθερη  ζωή  αυτής  της ίδια της σύγχρονης  πόλης. Έτσι  η πρόσκληση των ανθρώπων του ΕΘΝΙΚΟΥ να συμμετάσχω και εγώ, με τις όποιες δυνατότητες και γνώσεις έχω, σ΄ αυτή την προσπάθεια, αποτέλεσε μεγάλη τιμή για μένα και δεν θα μπορούσα να την αρνηθώ. 


Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ

Το 1927 ιδρύεται  ένα νέο αθλητικό Σωματεία, το οποία έκτοτε και μέχρι σήμερα μαζί με την οργάνωση των Προσκόπων και τον κατά τον Σεπτέμβριο του 1920 ιδρυθέντα Σύλλογο Κυριών και Δεσποινίδων,  χάραξαν με την δράση τους και  την συνεχή δραστηριότητά  τους την πολιτιστική ιστορία  της ίδιας της πόλης. Πρόκειται για τον  Μουσικογυμναστικό Σύλλογο Εθνικός Αλεξανδρούπολης”.
Οι τρεις αυτοί Σύλλογοι – Οργανώσεις είναι οι μόνοι που δραστηριοποιούνται και διαπρέπουν συνεχώς από την δεκαετία του 1920 μέχρι και σήμερα. Και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της Αλεξανδρούπολης,  κάνοντας γνωστή τη πόλη με τις δραστηριότητές τους σ΄ ολόκληρη τη χώρα.


Μια εκλεκτή ομάδα  νεαρών Αλεξανδρουπολιτών,  φίλων του αθλητισμού και του πολιτισμού, αποφάσισαν το 1927 να δημιουργήσουν ένα καινούργιο αθλητικό  σωματείο σε εντελώς διαφορετικές βάσεις από τα υπάρχοντα ήδη την εποχή εκείνη σωματεία. Συνδυάζοντας την αγάπη τους για τον πολιτισμό, την μουσική και τον αθλητισμό, ίδρυσαν τον “Μουσικό – Γυμναστικό Σύλλογο ΕΘΝΙΚΟΣ”.
Μεταξύ των ιδρυτικών μελών,  συγκαταλέγονται εκλεκτοί συμπολίτες μας που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην  οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης, όπως ο πρώτος Πρόεδρος του ΕΘΝΙΚΟΥ Αλέξανδρος Καραγιάννης, Δημοτικός Σύμβουλος, ο Μιχαήλ Κόπανος, ο Ζήσης Ζησίδης, ο Ιωάννης Συμεωνίδης, ο Θεόδωρος Τσελιγκόπουλος και ο Γεώργιος Κώνστας, που είχαν και τη σχετική πρωτοβουλία. 


Η δημιουργία του νέου αυτού σωματείου, είχε σαν αποτέλεσμα να αναπτυχθεί μια ευγενική άμιλλα ανάμεσα στα υπάρχοντα δύο Σωματεία, τον  “ΕΡΜΗ” και τον “ΕΘΝΙΚΟ”, από την οποία προέκυπτε μια υπεροχή του “ΕΡΜΗ” στον κλασικό αθλητισμό και του “ΕΘΝΙΚΟΥ” στον μουσικό και ποδοσφαιρικό τομέα.
Δεύτερος πρόεδρος εκλέχθηκε  ο Δημήτρης Παπλωματάς, για την περίοδο 1927-1928. Στη συνέχεια αναλαμβάνει και πάλι  ως Πρόεδρος ο Αλέκος Καραγιάννης για τις περιόδους 1928 έως και το 1934, όταν στη θέση αυτή εκλέγεται ο Μιχάλης Κόπανος, για την περίοδο 1934-1935. Το 1935 Πρόεδρος αναλαμβάνει  ο Κώστας Σαρίδης, μέχρι το 1937, οπότε και κλείνει η πρώτη περίοδος του Συλλόγου, γιατί αυτή τη χρονιά διατάχθηκε η διάλυσή του από το  καθεστώς του Μεταξά, το οποίο ήθελε να συμπτύξει τις ομάδες της ίδιας πόλης σε μια, ώστε να μειωθούν τα έξοδα λειτουργίας των και να αντιπροσωπεύεται η κάθε πόλη με μια και μοναδική ισχυρή ομάδα. Ολοκληρωτικό το καθεστώς, προμήνυμα για τα μελλούμενα..
Με βάση τα προαναφερθέντα δύο σωματεία, (ΕΡΜΗΣ και ΕΘΝΙΚΟΣ) η Αλεξανδρούπολη αρχίζει ουσιαστικά να  αναπτύσσεται αθλητικά μετά το 1928, όταν κατά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, εξασφαλίσθηκε η αναγκαία οικονομική ενίσχυση για την αποπεράτωση του Γυμναστηρίου στο δυτικό άκρο της πόλης. 


Το 1930, έχοντας αποκτήσει η πόλη γυμναστήριο  κατάλληλο για την διεξαγωγή μεγάλων αγώνων, διοργανώνονται εδώ οι Η΄ Πανθρακικοί Αγώνες, με συμμετοχή αθλητών από όλη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Η μεγάλη συμμετοχή αθλητών και των δύο Συλλόγων της πόλης και οι ψιλές επιδόσεις τους προξένησαν πολύ καλή εντύπωση και ικανοποίησαν τους φιλάθλους της Αλεξανδρούπολης, ενθουσίασαν τους νέους και έδωσαν νέα ώθηση στην ανάπτυξη του κλασικού αθλητισμού. Βέβαια σαφής ήταν η υπεροχή των αθλητών του ΕΡΜΗ και σε συμμετοχές και σε επιδόσεις, αλλά και οι αθλητές του νεοσύστατου τότε Μ.Γ.Σ. ΕΘΝΙΚΟΥ κατήλθαν στο στίβο καλά προπονημένοι, με ενθουσιασμό και θάρρος, αποφασισμένοι να καταβάλουν όλο το δυναμισμό τους και να επιτύχουν καλές επιδόσεις και νίκες. Και αυτό εντυπωσίασε τους φιλάθλους της πόλης και τους έκανε να αγαπήσουν το νέο σωματείο. Όπως εντυπωσίαζε και η ομάδα ποδοσφαίρου του ΕΘΝΙΚΟΥ, η οποία με την απόδοσή της καταλάμβανε συνεχώς μια εξέχουσα θέση στα ποδοσφαιρικά πράγματα της ευρύτερης περιφέρειας. Η Αλεξανδρούπολη δια του ΕΘΝΙΚΟΥ και του ΕΡΜΗ δηλώνει στο Πανελλήνιο ότι εδώ ο Αθλητισμός θεριεύει και ότι στο μέλλον  θα μιλούν πολύ περισσότερο για τα αθλητικά επιτεύγματα της πόλης.


Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1934, η Αλεξανδρούπολη αναλαμβάνει και πάλι την διοργάνωση των ΧΙΙ Πανθρακικών Αγώνων Στίβου με τη συμμετοχή αθλητών όλων των Αθλητικών Σωματείων των περιοχών Γενικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης και Θράκης. Ουσιαστικά πρόκειται για αγώνες της Βορείου Ελλάδας. Στους αγώνες αυτούς, που εστέφθησαν από μεγάλη επιτυχία, διακρίθηκαν ο νεαρός δρομέας των 800 μέτρων Χαράλαμπος Ασιατίδης και ο άλτης Γιάννης Μπαρμπαγιάννης, αμφότεροι αθλητές του ΕΘΝΙΚΟΥ.
Ήδη ο ΕΘΝΙΚΟΣ στους αγώνες αυτούς αποδεικνύει ότι αναδεικνύει αθλητές υψηλού επιπέδου, όπως οι ανωτέρω δύο, από τους οποίους, ο τελευταίος, Γιάννης Μπαρμπαγιάννης, θα αποτελέσει έναν από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης του κλασικού αθλητισμού στην μεταπολεμική περιόδου , την περίοδο δηλαδή που ο ΕΘΝΙΚΟΣ γνώρισε πανελλήνια αναγνώριση για την δουλειά του στο στίβο και τους αθλητές και έκανε γνωστή την Αλεξανδρούπολη σε όλη τη Χώρα αλλά και στο εξωτερικό.

ΤΟ  ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Όταν το 1927 ιδρύθηκε ο “Μουσικο – Γυμναστικός Σύλλογος ΕΘΝΙΚΟΣ”  με μουσικό και αθλητικό τμήμα, από τους πρώτους που έτρεξαν να γραφούν στην Μαντολινάτα και τη Χορωδία του Συλλόγου, ήταν ένας μικρός, με καταγωγή των γονιών από την Αίνο, πρόσφυγες στη πόλη,  ονόματι Χριστόφορος Παπαδόπουλος, ο οποίος θα έμελε να παίξει αργότερα καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της χορωδιακής μουσικής και  της Μαντολινάτας του Συλλόγου. 
Ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, ή σκέτα Χριστόφορος, όπως καθιερώθηκε να αναφέρεται από τους συμπολίτες του, από τη παιδική του ηλικία ένοιωθε μια ακατανίκητη αγάπη και ροπή προς τη Μουσική και ιδιαίτερα προς το μαντολίνο που υπήρξε ο αχώριστος σύντροφός του σ΄ όλη του τη ζωή. Αν και αυτοδίδακτος, παρουσίαζε προσόντα και δεξιοτεχνία μορφωμένου μουσικού αλλά και σε άλλα μουσικά όργανα, όπως το πιάνο και το βιολί. Εκεί όμως που διακρίθηκε αργότερα ήταν η διεύθυνση χορωδιών και μαντολινάτων. 



Από τα πρώτα μέλη του Μουσικού τμήματος του Μ.Γ.Σ. ΕΘΝΙΚΟΥ, (χορωδίας και μαντολινάτας) αναφέρονται, εκτός από το Χριστόφορο Παπαδόπουλο και οι Γρηγόρης Κουρουτζίδης, Στράτος Μαυρίδης, Δημήτρης Τζίντζιρας, Γιώργος Χρυσοστόμου, Παντελής Γκουργκούνης, Θανάσης Παπαδόπουλος, Χατζηαναστασίου, Αλέκος Βασιλειάδης, Κώστας Σχίζογλου, Βασίλης Θεοδωρίδης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Χρήστος Καραϊσκάκης, οι αρμένιοι Κεβόρκ, Σαρκίς, Γκαρμπίς και οι δεσποινίδες Δρακοπούλου και Σισίκα Δημητριάδου. 


Όταν αργότερα, ο Δήμαρχος της πόλης Κωνσταντίνος Αλτιναλμάζης, εκπλήρωνε την επιθυμία του να συγκροτήσει Δημοτική Φιλαρμονική από ερασιτέχνες μουσικούς, ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος και τα περισσότερα μέλη του Μουσικού τμήματος του ΕΘΝΙΚΟΥ στελέχωσαν και τη Δημοτική μπάντα. Μάλιστα όταν αποχώρησε από την υπηρεσία του ο διορισθείς από τον Δήμαρχο Μαέστρος της Φιλαρμονικής καθηγητής Μουσικής  Βραχάμης, υπέδειξε στον Δήμαρχο ως αντικαταστάτη του, τον Χριστόφορο Παπαδόπουλο, ο οποίος άσκησε τα καθήκοντα αυτά  μέχρι το 1940, όταν και κηρύχθηκε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Την πρώτη φορά που o ΕΘΝΙΚΟΣ αναγκάσθηκε να αυτοδιαλυθεί, ήταν το  1937, όταν με πρωτοβουλία  της Γενικής Διοικήσεως Θράκης,  υποχρεώθηκε να συγχωνευθεί με το άλλο τοπικό Σωματείο της πόλης, τον  “ΕΡΜΗ”, κάτω από τη νέα όνομα “ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ”. Απόφαση και πρωτοβουλία την οποία με βαριά καρδιά αποδέχθηκαν οι ιθύνοντες, τα μέλη και οι αθλητές του ΕΘΝΙΚΟΥ, και δεν αντέδρασαν πιστεύοντας ότι είναι για το συμφέρον του αθλητισμού και της πόλης.


Άλλωστε με το άλλο Σωματείο της πόλης, τον ΕΡΜΗ,  οι άνθρωποι του ΕΘΝΙΚΟΥ δεν είχαν, πέραν της αντιπαλότητας στα πλαίσια του ευ αγωνίζεστε μέσα στους στίβους, άλλες διαφορές.
Με την ένωση αυτή η Αλεξανδρούπολη απέκτησε μεν ένα πανίσχυρο σε όλο το Βορειοελλαδικό χώρο Αθλητικό Σωματείο με αξιόλογη ομάδα αθλητών του κλασικού αθλητισμού, ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα και αξιόλογο μουσικό (χορωδιακό) τμήμα, όμως σιγά – σιγά άρχισε να αναφαίνεται μια συνεχής πτώση της δραστηριότητάς του και της δράσης του μέχρι την τελική διάλυσή του Σωματείου λόγω και των γεγονότων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της επακολουθησάσης Γερμανοβουλγαρικής κατοχής.

Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ

Με την λήξη του Β΄ παγκοσμίου Πόλεμο, την απελευθέρωση της Θράκης από τη Βουλγαρική κατοχή, την αποχώρηση των Γερμανών και την παλιννόστηση των προσφύγων Αλεξανδρουπολιτών, οι άνθρωποι του ΕΘΝΙΚΟΥ, από τους πρώτους,  ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα την λειτουργία του Σωματείου τους. Στις 20 Μαΐου του 1945 επανιδρύουν το σωματείο, με την ίδια προπολεμική επωνυμία «Μουσικογυμναστικός Σύλλογος ΕΘΝΙΚΟΣ», με καταστατικό σκοπό  αυτόν της αρχικής ίδρυσής του, δηλαδή τη σύμμετρη και αρμονική ανάπτυξη των σωματικών και ψυχικών δυνάμεων και δεξιοτήτων των μελών, τη δημιουργία ισχυρών και ηθικών χαρακτήρων, την εν γένει καλλιέργεια και διάδοση της αθλητικής ιδέας μεταξύ της νεότητας, καθώς και τη μορφωτική και πολιτιστική καλλιέργεια των μελών.  


Πρόεδρος του επανιδρυθέντος Σωματείου αναλαμβάνει  ο Προπολεμικός  και ιστορικός ηγέτης του Συλλόγου  Αλέκος Καραγιάννης. Στον Σύλλογο επανεντάσσονται όλα σχεδόν τα προπολεμικά μέλη του και χάρις στη δραστηριότητά τους αλλά και των φιλάθλων και οπαδών του ο Σύλλογος κατόρθωσε σύντομα να ξαναβρεί την προπολεμική αίγλη  και να συνεχίσει την προπολεμική του δράση κυρίως στα τρία βασικά τμήματά του, δηλαδή τον  Κλασσικό Αθλητισμό, το Ποδόσφαιρο και τη χορωδιακή μουσική, αλλά και στην επανίδρυση και άλλων τμημάτων, όπως το ποδήλατο, την κολύμβηση κ.λ.π.

Το Σωματείο είχε δική του στρογγυλή σφραγίδα, η οποία περιμετρικά έφερε τις λέξεις “ΜΟΥΣΙΚΟΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ” και στο μέσο το έτος ίδρυσης (1945), χρησιμοποιούσε δε στις στολές των αθλητών του τα χρώματα άσπρο και μπλε. 
Προπολεμικά είχε τα ίδια χρώματα και σήμα με το γράμμα “Ε” στο κέντρο τριγώνου, σε χρώμα μπλε με φόντο άσπρο ή άσπρο σε φόντο μπλε του τριγώνου.  Μεταπολεμικά το σήμα ήταν τριγωνικό με τα αρχικά «Μ» Μουσικός, «Γ» Γυμναστικός στην κορυφή του τριγώνου, το «Ε» ΕΘΝΙΚΟΣ στο κέντρο του τριγώνου και «Α» Αλεξανδρούπολης στο κάτω μέρος. Επικράτησε η άποψη ότι ως έτος ιδρύσεως έπρεπε να αναγραφεί το 1927, όταν και το πρώτον ιδρύθηκε ο Σύλλογος, αλλά η προπολεμική διάλυσή του σήμαινε νομικά το τέλος εκείνου του Σωματείου και η επανίδρυσή του το 1945 την ύπαρξη ενός νέου τοιούτου, ως συνέχεια όμως του παλιού. Για τον λόγο αυτό και κρατήσανε το ίδιο όνομα, ξεκινούσε με τα ίδια τμήματα (στίβος, ποδόσφαιρο και μουσικό), και τα ίδια χρώματα στην εμφάνιση των αθλητών του.



Δύο  χρόνια αργότερα από την επανίδρυσή του, τα ινία του Συλλόγου αναλαμβάνει ένας νέος άνθρωπος. Πρόκειται για τον νεοδιορισθέντα στη πόλη Νομομηχανικό Χαράλαμπο Καλπάκα, που διακρίνετο για τη μεγάλη του αγάπη για τον αθλητισμό. Χάρις στην ανιδιοτέλειά του, την εργατικότητά του, τους εξαιρετικούς  συνεργάτες του και την συνεχή δουλειά του, πολύ γρήγορα ο ΕΘΝΙΚΟΣ θα πρωταγωνιστήσει και πάλι στο ποδόσφαιρο στην Βόρειο Ελλάδα και στο Στίβο Πανελληνίως αλλά και έξω από τα σύνορα της χώρας.
Το πρώτο μέλημα της νέας διοίκησης ήταν η αναβίωση των Πανέβριων Αθλητικών Αγώνων. Στο στίβο αναλαμβάνει χρέη προπονητή – τεχνικού καθοδηγητή ο προπολεμικός αθλητής του ύψους Γιάννης Μπαρμπαγιάννης, ο οποίος με τη πολύ εντατική δουλειά του και την μεγάλη αγάπη του για τον στίβο  θα αναδείξει μια σειρά από μεγάλα ταλέντα που για πολλά χρόνια πρωταγωνιστούσαν στους στίβους της χώρας και έκαναν  γνωστό σ΄ ολόκληρη τη χώρα, αλλά και έξω από τα σύνορά της. 

Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΙΒΟΥ – ΦΩΤΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ

Το 1948 ο ΕΘΝΙΚΟΣ καταλαμβάνει τη πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα στίβου που διοργάνωσε ο ΣΕΓΑΣ και την επόμενη χρονιά συμμετέχει στους Βορειοελλαδικούς Αγώνες στη Θεσσαλονίκη, που μόλις είχαν αναβιώσει. Σε αυτούς τους αγώνες οι αθλητές του κατέλαβαν πολλές νίκες και ο ΣΕΓΑΣ του απένειμε ειδικό Κύπελλο για την καλλίτερη εμφάνιση μεταξύ όλων των Συλλόγων που έλαβαν μέρος στους αγώνες.


 
Στους αγώνες αυτούς ανατέλλει ένα μεγάλο αστέρι του Ελληνικού αθλητισμού, ο Φώτιος Κοσμάς. Ένας πολυσύνθετος αθλητής προικισμένος με εξαίρετη σωματική διάπλαση, με άριστες επιδόσεις στους δρόμους ταχύτητας και στα άλματα, χωρίς να υστερεί και στις ρήψεις. Όλα αυτά τα στοιχεία έδειχναν ότι θα πρωταγωνιστούσε στο δύσκολο αγώνισμα του δεκάθλου, όπως και έγινε στη συνέχεια.
Αθλούμενος και αγωνιζόμενος επί 14 συνεχή χρόνια ο Φώτιος Κοσμάς, έδρεψε μεγάλες νίκες και δόξασε τον ΕΘΝΙΚΟ και τη γενέτειρα του, όταν το 1958 σταματά την αθλητική αγωνιστική του καριέρα εξακολουθώντας όμως να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Σύλλογό του και τον Στίβο, από άλλη θέση.

1953: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΙΒΟΥ




 Η πρώτη πολύ μεγάλη αθλητική διοργάνωση έγινε μεταπολεμικά στην Αλεξανδρούπολη  είναι οι  Πανελλήνιου αγώνες στίβου του 1953, στους οποίους ο ΕΘΝΙΚΟΣ κατέλαβε την 6η θέση στη γενική βαθμολογία, μπροστά από όλα τα επαρχιακά σωματεία αλλά και από σωματεία των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Στους αγώνες αυτούς παρέστη ο τότε Υπουργός Εθνικής Άμυνας Παναγιώτης Κανελλόπουλος και  χιλιάδες κάτοικοι της πόλης μας αλλά και από τις γύρω περιοχές της Θράκης, οι οποίοι κατέκλισαν κυριολεκτικά το Εθνικό Στάδιο της πόλης. 

ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΣΤΕΡΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ


 Την χρονιά αυτή ανατέλλει επίσης το άστρο ενός ακόμη μεγάλου αθλητή, του Νικολάου Αυτοσμίδη, για τον οποίο η Πανελλήνιας κυκλοφορίας αθλητική εφημερίδα «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», αναγράφει στο πρωτοσέλιδό της, με αφορμή τους  Ελληνοτουρκικούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Αλεξανδρούπολη,

  «Ο έφηβος Αυτοσμίδης, μετά το 10΄΄9, επέτυχε χρόνο 22΄΄6 εις τα 200 μέτρα». Στο κείμενο της ανταπόκρισης η εφημερίδα, μεταξύ των άλλων,  γράφει: «… Τα αποτελέσματα της πρώτης ημέρας εκρίθησαν ως εξαιρετικά, διότι το 10΄΄ 9 του έφηβου Αυτοσμίδη στα 100 μ., που αποτελεί νέον ρεκόρ Βορείου Ελλάδος, το 7,05 του Φουντουκίδη στο μήκος, μία από τις καλύτερες Ελληνικές επιδόσεις…..», και παρακάτω αναφέρει «.. … ενώ εις τα 400 μ. εμπόδια ο Φώτης Κοσμάς επέτυχε 55΄΄ 5 και εάν δεν έχανε τον βηματισμόν του και την ισορροπίαν του εις το τελευταίον εμπόδιον, ίσως να είχαμε και νέο πανελλήνιο ρεκόρ…».



Το φυτώριο του ΕΘΝΙΚΟΥ αναδεικνύει συνεχώς και άλλους μεγάλους αθλητές, όπως ο Ευάγγελος Φουντουκίδης, ο Αργύρης Βρεχόπουλος, ο Δημήτριος Μπουλμπουτζής,  τους αδελφούς Χρήστο και Φώτη Κεχαγιόγλου και τους νεώτερους τους Γιώργο Φιουτζιτζίδη, Αντώνη Δήμου, Βασίλης Αναγνωστόπουλος, Θωμά Θωμά, Βαγγέλη Τακουρίδη, Δήμο Μαγγίνα, Παναγιώτη Αναστασόπουλο και πολλούς άλλους, ων ουκ έστιν αριθμός.  



Και στις γυναίκες: Η δύο φορές  Ολυμπιονίκης Χρυσοπηγή Δεβετζή (με 15,32 στο άλμα τριπλούν και 6,83 στο άλμα απλούν), η Αθανασία Ευστρατιάδου (11,98  στα 100 μ. και 24,34 στα 200 μ), , η Α. Κεσκίνη  (2.17.2 στα 800 μ., 4.42.64 στα 1500μ. και 18.30.0 στα 5.000 μ.) , η Χρύσα Αποστολούμη (2.19.2 στα 800 μ. και 4.54.2 στα 1500μ)., η Ιωάννα Καλτσίδου, ( 1,75 στο άλμα σε ύψος), η Αντωνία Καλαφατζή  (3,90) στο επί κοντό), η η Αντιγόνη Βούρδολη (57,80 στον ακοντισμό), η Θεοφανή Βερβερίδου (55,90 στο ακόντιο), η Χρύσσα  Μαγγίνα, (55,90 στο ακόντιο) κ.λ.π. Και συνεχίζει να βγάζει και μέχρι σήμερα μεγάλα ταλέντα.




ΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Με την επανίδρυσή του  το 1945, ο Σύλλογος παρουσιάζει, πέραν του στίβου, και αξιόλογη δραστηριότητα στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ποδοσφαιρικός, αλλά και ιδεολογικός αντίπαλος στη πόλη τώρα δεν είναι ο ΕΡΜΗΣ, ο οποίος χάνει σιγά σιγά την προπολεμική αίγλη του και οδηγείται προς την αυτοδιάλυση (περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 1950), αλλά ένα νέο σωματείο, επονομαζόμενο ΔΟΞΑ Αλεξανδρουπόλεως, το οποίο παρά τις προσπάθειές του δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει σε δραστηριότητα και αποτελέσματα  την αντίστοιχη ποδοσφαιρική ομάδα του ΕΘΝΙΚΟΥ. Αλλά και από πλευράς φιλάθλων ο ΕΘΝΙΚΟΣ εξακολούθησε να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Η πλειοψηφία των φιλάθλων της πόλης δηλώνουν υποστηριχτές του ΕΘΝΙΚΟΥ.  Οι παλιοί θα θυμούνται τις αναμετρήσεις των δύο αυτών σωματείων  που συγκέντρωναν  στο γήπεδο πολύ κόσμο και δημιουργούσαν μεγάλο φανατισμό ανάμεσα στους φιλάθλους των  δύο αυτών Συλλόγων.



Το ποδοσφαιρικό τμήμα ΕΘΝΙΚΟΣ, πρωταγωνιστεί στα περιφερειακά πρωταθλήματα, διεκδικεί και πετυχαίνει την άνοδό του σε μεγάλες κατηγορίες (Γ΄ και Β΄ Εθνική), αποτελεί  μια ισχυρή ποδοσφαιρική δύναμη της Θράκης και αναδεικνύει μια σειρά από πολύ αξιόλογους ποδοσφαιριστές, όπως ο «κανονιέρης» Μανώλης Περιστασινός, ο επονομαζόμενος από τους φιλάθλους «Μανώλας», ο Ιωάννης Δήμητσας, ένας μεγάλος τεχνίτης της μπάλας και εξαίρετος χαρακτήρας,  για τον οποίο έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον να τον αποκτήσουν μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης και των Αθηνών. Και οι δύο, και όταν σταμάτησαν να αγωνίζονται, συνέχισαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ΕΘΝΙΚΟ, ο πρώτος ως παράγοντας και ο δεύτερος ως Προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας. Ο Κοσμά Λεπτίδης, μήλο της έριδος μεγάλων  σωματείων, που κατέληξε τελικά στην τότε κραταιά ΔΟΞΑ Δράμας, ο εξαιρετικός Μάκης Μπλέκος και ο δυναμικός Χρυσαφίδης που πήραν μεταγραφή για την ομάδα της Καβάλα, o Σωτήρης Μαυρομάτης με πολύ μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό, ο Μαρίνος Ουζουνίδης στην  Ξάνθη και εν συνεχεία για χρόνια  στον Παναθηναϊκό, με αξιόλογη καριέρα και ως Προπονητής ομάδων Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, ο Μάκης Τσορμπατζίδης στην Κομοτηνή και πάρα πολλούς άλλους, με τελευταίο τον πολύ μεγάλο Ντέμη Νικολαΐδη, που διέπρεψε στον Απόλλωνα Αθηνών και στην συνέχεια για πολλά χρόνια ΑΕΚ Αθηνών, της οποίας ήταν και Αρχηγός αλλά και σε ομάδες Α΄ Εθνικής Κατηγορίας της Ισπανίας.



Ο Εθνικός συμμετέχει στις διοργανώσεις του Κυπέλου Ελλάδος, κατά τις οποίες φιλοξενεί στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης ως αντιπάλους τις μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Πανιώνιος, Άρης,  κ.λ.π.) κατά τις οποίες, χιλιάδες συμπολίτες μας παρακολούθησαν συναρπαστικές αναμετρήσεις και αποσπά πολύ καλές κριτικές από τους μεγάλους αυτούς αντιπάλους του. Μάλιστα το 1972 ήταν φιναλίστ του Κυπέλου Ερασιτεχνών Ελλάδος.
Όμως, από τον ΕΘΝΙΚΟ πέρασαν και πολλοί καλοί προπονητές ποδοσφαίρου. Σπουδαίος ήταν ο  ρόλο στη δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας του προπονητή Νίκου Πάγκαλου, (του δημιουργού την  δεκαετία του 1950 της μεγάλης ομάδας της ΔΟΞΑΣ Δράμας), που έβαλε τις βάσεις για την δημιουργία  αξιόλογης και δυνατής ομάδας στα τέλη της δεκαετίας και τις αρχές του 1960. Επίσης στην δεκαετία του 1960  και μετά πέρασαν από τον ΕΘΝΙΚΟ και άλλοι αξιόλογοι  προπονητές ποδοσφαίρου  όπως οι Μπαλτατζής, Καρακούλιας και Λάλος και  αργότερα οι  Γιάννης Δήμητσας και  Γαβριήλ Βρετόπουλος και άλλοι.  Μάλιστα οι τέσσερες τελευταίοι υπήρξαν για ένα διάστημα συγχρόνως  και ποδοσφαιριστές της ομάδας

ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1950 ο Σύλλογος δοκιμάζεται από οξεία διοικητική κρίση, εξ αιτίας διαμάχης από διχογνωμίες των διοικούντων τα δύο τμήματα, στίβου και Ποδοσφαίρου. Και τα δύο τμήματα βρίσκονται σε μεγάλη άνθιση, ιδίως ο στίβος, ο οποίος διεκδικεί τα πρωτεία από το ποδόσφαιρο. Από την  άλλη το ποδόσφαιρο έχει φανατικούς φιλάθλους και έχει να αντιμετωπίσει τον τοπικό αντίπαλό του, την ομάδα της ΔΟΞΑΣ, και για αυτό διεκδικεί τα πρωτεία από το Διοικητικό Συμβούλιο. Ο στίβος έχει υπέρμαχο τον Χαράλαμπο Καλπάκα και το ποδόσφαιρο έναν νέο παράγοντα, που θα διαδραματίσει στο μέλλον σημαντικό ρόλο στην πορεία του Σωματείου. Για να επικρατήσει και πάλι η σύμπνοια και η συνεργασία, από το 1960 με κοινή συμφωνία διαχωρίστηκε  από τον  «ΕΘΝΙΚΟ» το τμήμα Στίβου,το οποίο αποτέλεσε τον ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, με Πρόεδρο τον Χαράλαμπο Καλπάκα, του οποίου η Προεδρία διήρκησε μέχρι του 1965. Την Προεδρεία του ΕΘΝΙΚΟΥ αναλαμβάνει το 1960 ο Διευθυντής του Ε.Β.Ε.Α. Ιωάννης Πανταζίδης και από το 1961 ο Μηχανικός της Νομαρχίας Έβρου Μιχαήλ Παρασκευόπουλος, ο οποίος και διατήρησε τη θέση αυτή μέχρι το 1979.



Δέκα χρόνια όμως μετά (στις 5 Σεπτεμβρίου 1970), όταν είχαν εκλείψει οι λόγοι του «συναινετικού διαζυγίου»,  ξαναενώθηκε το αθλητικό τμήμα του στίβου  κάτω από την ιστορική Σημαία του Εθνικού, υπό την ηγεσία του Μιχάλη Παρασκευόπουλου.



Καθ΄ όλο αυτό το διάστημα της Προεδρίας του, ο Μιχάλης Παρασκευόπουλος θα καταστεί ο στυλοβάτης του Συλλόγου και θα  προσφέρει πολλές υπηρεσίας, με τις οποίες κατόρθωσε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα όχι μόνο να επιζήσει στη θέση αυτή, να συνεχίσει με μεγάλη επιτυχία την  ευόδωση του  σκοπού  ιδρύσεώς του, αλλά επί πλέον να προσδώσει ακόμη μεγαλύτερο κύρος στο Σωματείο με το να καταστήσει την πόλη, με την ανάπτυξη κυρίως του Βόλεϊ, ως Μητρόπολη του αθλήματος αυτού και να ξανακάνει το όνομα του Σωματείου και πάλι σεβαστό όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας αλλά και στο εξωτερικό. Και όταν ακόμη ο Μιχάλης Παρασκευόπουλος δεν ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου ήταν ο συνδετικός κρίκος όλων των ανθρώπων και διασφάλιζε την ενότητα και την συνέχεια του Συλλόγου.
 Μετά τον θάνατό του στις 6 Ιουνίου του 2001 ο  Δήμος Αλεξανδρούπολης, για να τιμήσει τον μεγάλο αυτόν  αθλητικό παράγοντα της πόλης,  έδωσε το όνομά του στο κλειστό Γυμναστήριο της πόλης.


Η  ΔΙΑΛΥΖΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ

Με την επιβολή της επτάχρονης στρατιωτική  δικτατορίας, δημοσιεύεται ο  Αναγκαστικός Νόμος  127/1967  «Περί αναδιοργανώσεως του εξωσχολικού αθλητισμού»,  με τον οποίο ρυθμίζονταν οι λειτουργίες των σωματείων και εξασφαλιζόταν ο διαρκής έλεγχος του κράτους σε αυτά μέσω των κυβερνητικών επιτρόπων, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούσαν τα μάτια και τα αυτιά του καθεστώτος μέσα στα σωματεία.
 Με βάση τον παραπάνω Νόμο ο τότε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού Κωνσταντίνος Ασλανίδης, ο οποίος είχε υπηρετήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αλεξανδρούπολη,  απαίτησε την συνένωση όλων των ποδοσφαιρικών δυνάμεων της πόλης, όπως και κάθε άλλης πρωτεύουσας Νομού στη χώρα, προκειμένου να υπάρχει σε κάθε μία από τις  πόλεις αυτές  μία ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα.
Στην Αλεξανδρούπολη υπήρχαν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, ο Μ.Σ.Γ. ΕΘΝΙΚΟΣ και η ΔΟΞΑ, που είχε μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα και μικρή ιστορική διαδρομή. Και από μεν πλευράς ΔΟΞΑΣ δεν υπήρξε αντίρρηση να αυτοδιαλυθεί και να συνενωθεί με την άλλη ποδοσφαιρική ομάδα στην νέα και μοναδική για τη πόλη  ποδοσφαιρική  τοιαύτη,   αφού ούτως ή άλλως ο ΕΘΝΙΚΟΣ ήταν το ισχυρότερο και με μεγαλύτερη ιστορική διαδρομή σωματείο. Οι διοικούντες όμως τον ΕΘΝΙΚΟ αρνήθηκαν να συναινέσουν σε ένα τέτοιο αίτημα της Αθλητικής ηγεσίας της χώρας. 



Και τότε διατάχθηκε η διάλυση του ποδοσφαιρικού τμήματος του ΕΘΝΙΚΟΥ, η δημιουργία ενός  νέου αθλητικού σωματείου με την επωνυμία «Α.Σ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ» (επονομαζόμενος από τους φιλάθλους και ως ΑΛΕΞ) και η μεταγραφή όλων των ποδοσφαιριστών των δύο σωματείων (Εθνικού και Δόξας) στο νέο σωματείο, στο οποίο διορίσθηκε και διοίκηση.
Η νέα διοίκηση του ΑΛΕΞ, επέλεξε για χρώματα του νέου Σωματείου το κόκκινο και άσπρο, για να μη θυμίζει τα χρώματα των δύο παλιών σωματείων (άσπρο και μπλε του Εθνικού και άσπρο και μαύρο της Δόξας). Μάλιστα για να εξασφαλιστεί ότι στο μέλλον ο Σύλλογος του ΕΘΝΙΚΟΥ δεν θα επανιδρύσει  ποδοσφαιρικό τμήμα με την ίδια ονομασία, και να διαγράψουν την προϊστορία του Εθνικού στο άθλημα αυτό, ζήτησαν να αλλάξει και την επωνυμία του ο (εναπομείνας) Εθνικός με τροποποίηση του καταστατικού του.
Στις 17 Μαΐου 1968, η Διοίκηση του ΕΘΝΙΚΟΥ συγκαλεί έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών του συλλόγου, προκειμένου να αποφανθεί αν, μετά την αναγκαστική διάλυση του ποδοσφαιρικού του τμήματος, θα προχωρήσει και στην  αλλαγή της επωνυμία του (τροποποίηση άρθρου 1 του καταστατικού).


Η Γενική Συνέλευση των μελών του ΕΘΝΙΚΟΥ  στις  17.5.1968  απέρριψε την πρόταση περί  αλλαγής ονόματος του κουτσουρεμένου, λόγω  διάλυσης του ποδοσφαιρικού τμήματος, Συλλόγου και έτσι διέσωσε και την συνέχεια της ιστορίας του και την ονομασία του ΕΘΝΙΚΟΥ, η οποία ήδη αποτελούσε σύμβολο της πόλης.

Η διοίκηση του Εθνικού τότε έστρεψε την προσοχή της σε άλλα ομαδικά αθλήματα όπως το Μπάσκετ και το βόλεϊ. Πολλοί παλιοί αθλητές στίβου, όπως ο Γιώργος Λάϊος, ο Γιώργος Φουτζιτζίδης αλλά και άλλοι,  φίλοι οι περισσότεροι του βόλεϊ,  έριξαν το βάρος τους σε αυτά τα  αθλήματα.
Στην αρχή στο Εθνικό Στάδιο, σε ένα τσιμεντένιο τερέν που υπήρχε μετά την είσοδο του σταδίου και με την υποστήριξη της Διοίκησης το βόλεϊ απέκτησε υπόβαθρο και στη συνέχεια με τη σωστή δουλειά οργανώθηκε και έφθασε πολύ ψιλά. Ένας από τους παράγοντες που εργάσθηκε για την άνοδο αυτού του αθλήματος ήταν και ο Μιχάλης Παρασκευόπουλος. Επί των ημερών του το 1970 ο Εθνικός κέρδισε, στην αρχή  το Περιφερειακό πρωτάθλημα και στη συνέχεια το Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα,  που έγινε στο γήπεδο του Σπόρτιγκ, και ανήλθε στην Α Εθνική Κατηγορία.

Η  ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ

Αμέσως μετά τη πτώση του δικτατορικού καθεστώτος, επανέρχεται το θέμα της επαναδημιουργίας και του ποδοσφαιρικού τμήματος της ομάδας που είχε αναγκαστικά διαλυθεί, και  οι διοικούντες τον Εθνικό αποφασίζουν την επανίδρυση του Συλλόγου στην αρχική του μορφή και λειτουργία.
Έτσι στις 5 Δεκεμβρίου 1976 ογδόντα πέντε φίλοι, παλιοί αθλητές και μέλη του διαλυθέντος κατά τα άνω Μ.Γ.Σ. ΕΘΝΙΚΟΥ υπέγραψαν νέο καταστατικό με το οποίο, όπως αναφέρεται στο            άρθρο 1ον  παρ. 1, «Επανιδρύεται εν Αλεξανδρουπόλει ο κατά το έτος 1927 ιδρυθείς κατά πρώτον και διαλυθείς κατά το έτος 1937 ΜΟΥΣΙΚΟΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ» Αλεξανδρουπόλεως υπό την ρηθείσαν επωνυμία και έδραν την Αλεξανδρούπολιν».


Σκοπός του επανιδρυθέντος Σωματείου είναι, όπως αναφέρεται στην παρ. 3 του ίδιου άρθρο  «…η σύμμετρος και αρμονική ανάπτυξις των σωματικών και ψυχικών δυνάμεων και δεξιοτήτων των μελών και η δημιουργία ισχυρών και ψυχικών δυνάμεων και δεξιοτήτων των μελών και η δημιουργία ισχυρών και ηθικών χαρακτήρων δια της χρησιμοποιήσεως της Γυμναστικής, της Αγωνιστικής και λοιπών ασκήσεων, εν συνδυασμώ προς την εφαρμογήν μορφωτικού προγράμματος επί των αθλουμένων». Και τέλος με την παρ. 6 ιδρύονται  τα εξής αθλητικά  τμήματα: Μουσικό, Αθλητικό (Στίβος) Καλαθοσφαίρισης, Πετοσφαίρισης, Ποδοσφαιρικό, Κολυμβητικό, Ποδηλατικό, Σκοπευτικό, Επιτραπέζιας αντισφαίρισης, Εκδρομικό, Πάλης, άρσης βαρών και ενόργανης γυμναστικής.
Και έτσι αρχίζει η Τρίτη περίοδος λειτουργίας του Σωματείου. Στις επακολουθήσασες αρχαιρεσίες Πρόεδρος του Συλλόγου αναδείχθηκε ο Μιχάλης Παρασκευόπουλος. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα ιδρυτικά μέλη συμπεριλαμβάνεται και ο Θεόδωρος Τσελιγκόπουλος, το μοναδικό επιζών τότε μέλος  που είχε  υπέγραψε ως ιδρυτικό μέλος και στο καταστατικό του 1927 αλλά και του 1945.

ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ

Η  συμπλήρωση 90 χρόνων λειτουργίας του ΕΘΝΙΚΟΥ τον βρίσκει σήμερα να εξαπλώνεται αθλητικά και να  διαθέτει δέκα τέσσερα ενεργά τμήματα :
Αντιπτέριση (μπάντμιντον), Επιτραπέζια αντισφαίριση (Πιγκ πογκ), Μπάσκετ
(Καλαθόσφαιρας), Κολύμβηση, Μουσικό τμήμα (τροβαδούροι), Πετοσφαίριση (βόλεϊ), Ποδηλασία, Ποδόσφαιρο, Ρυθμική γυμναστική, Σκάκι, Σκοποβολή, Στίβο, Υδατοσφαίριση (Πόλο). 



Η επικρατούσα ιδέα και απαράβατη  αρχή του Συλλόγου από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα παραμένει ο ερασιτεχνισμός, η αγωγή των αθλητών, η ανάπτυξη του υγιούς φιλάθλου πνεύματος και η πνευματική καλλιέργεια των μελών του. Όλα αυτά βέβαια  παράλληλα με τον αθλητισμό επιδόσεων και πρωταθλητισμό, πάντα όμως μέσα στους κανόνες του υγιούς αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας. Ουσιαστικά όλα αυτά τα χρόνια ο ΕΘΝΙΚΟΣ υπήρξε ένα Σωματείο που τήρησε απαρέγκλιτα το «Ευ αγωνίζεσθε» και για αυτό όχι μόνο επέζησε για τόσα πολλά χρόνια, παρά τις «διώξεις» που είχε υποστεί, αλλά και  καταξιώθηκε στην συνείδηση των φιλάθλων.
Μια σύντομη ματιά σε όλα τα αγωνιστικά τμήμα, πλην του στίβο, του ποδοσφαίρου   και του μουσικού  για τα οποία πιο πάνω αναφερθήκαμε εμπεριστατωμένα.

ΤΟ ΒΟΛΕΙ

 

Το βόλεϊ είναι από τα πιο βασικά και γνωστά τμήματα του συλλόγου που έκανε τον Εθνικό γνωστό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Σαν άθλημα το βόλεϊ ήταν γνωστό στη πόλη και στα σχολεία υπήρχε πάντα σχεδόν ένας φιλές για να παίζουν οι μαθητές. Αργότερα, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1960, συνεχίστηκε  σε ένα τερέν με τσιμέντο που υπήρχε στο μπροστά μέρος του Εθνικού Σταδίου, όπου αυτοδημιούργητες άτυπες ομάδες έπαιζαν μεταξύ τους. Με πυρήνα αυτούς τους παίκτες (Γιώργο Λάϊο, Γιώργο Φουτζιτζίδη, Γιάννη Αρβανιτίδη, Μάνο Ξιδερή, Στέργο Μπρίμπο και άλλους, που στην συνέχεια απετέλεσαν την ομάδα του ΕΘΝΙΚΟΥ και τους Τσομπανίδη Νίκο, Φώτη Κεχαγιόγλου, Δημήτρη Ελευθέρογλου, Αντώνη Σωτηριάδη και άλλους, που απετέλεσαν αργότερα την ομάδα του Α.Ο.Α.) δημιουργούνται στη πόλη δύο τμήματα βόλεϊ, ένα στον ΕΘΝΙΚΟ και ένα στον Α.Ο.Α


.
 Ξεκίνησε να μετέχει στο Πρωτάθλημα Εθνικής κατηγορίας από 1970-71,  χρονιά κατά την οποία καθιερώθηκε από την ιδρυθείσα  το 1970 Ε.Ο.ΠΕ. Ύστερα από  μια ατυχή πορεία υποβιβάστηκε κάτι που θεωρήθηκε ως πλήγμα για την πρόοδο του βόλεϊ  στην επαρχία.
Στον ΕΘΝΙΚΟ Πρόεδρος είναι ο Μιχάλης Παρασκευόπουλος που διαβλέπει ότι το άθλημα αυτό βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση στους νέους της πόλης και με συνεργάτες τους Στράτο Μαρασλή, Γιώργο Γεωργαντά, Κυριάκο Τσακίρη, Γιώργο Λάιο, Νίκη Εφραιμίδου και πολλούς άλλους φίλους του αθλήματος, δημιουργούν μια πολύ καλή ομάδα, η οποία διακρίνεται στο πρωτάθλημα της περιφέρειας που διοργάνωσε η νεοϊδρυθείσα Ομοσπονδία πετοσφαίρισης και πολύ σύντομα ανέρχεται στην Α΄ Εθνική κατηγορία στην οποία όμως δεν κατορθώνει να παραμείνει και υποβιβάζεται. Συγκεκριμένα το 1970 η ομάδα ανακηρύχθηκε Πρωταθλήτρια της Αν. Μακεδονίας – Θράκης και στη συνέχεια στο Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα κατέλαβε την πρώτη θέση και ανήλθε στην Α΄ Εθνική Κατηγορία, Έκτοτε ο Εθνικός μεγαλούργησε.  
Από την χρονιά αυτή συμμετέχει ανελλιπώς  στο Πρωτάθλημα της  Α1 κατηγορία με έδρα το κλειστό Γυμναστήριο  της πόλης, χωρητικότητας 1.000 θεατών, μετά και την τελευταία ανακαίνιση του το 2013. Το 1981  η ομάδα του Εθνικού  αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος και την ίδια χρονιά για πρώτη φορά  εκπροσωπεί τη χώρας μας στην Ευρώπη.



Στην Ευρώπη ξαναπαίζει το φθινόπωρο του 2013 μετά από 32 έτη, ως  4ος της βαθμολογίας στο Ελληνικό πρωτάθλημα 2012-13 (που αποτελεί και την καλύτερη θέση στην ιστορία του).Τη σαιζόν 2013-14 συμμετέχει σε  6 Ευρωπαϊκά παιχνίδια,  και χάνοντας από την Βελγική Lenik στο χρυσό σετ. Τον Δεκέμβριο του 2013 του απονεμήθηκε ο άτυπος τίτλος του πρωταθλητή χειμώνα (πρώτος στην βαθμολογία του Ελληνικού πρωταθλήματος). Και συνεχίζει μέχρι και την περίοδο 2015-2016 να εκπροσωπεί την χώρα μας στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα με αξιόλογες εμφανίσεις και αποτελέσματα.
Δίκαια λοιπόν μετά από αυτή τη λαμπρή πορεία στα εθνικά πρωταθλήματα και την συνεχή παραγωγή νέων ταλέντων του αθλήματος η πόλη της Αλεξανδρούπολης, αλλά και ολόκληρος ο Νομός, λόγω  της παρουσίας και άλλων ισχυρών σωματείων του αθλήματος, όπως η Ορεστιάδα, το Σουφλί κ.λ.π., ονομάσθηκε «Μητρόπολη του Βόλεϊ.-
Εδώ πρέπει να σημειωθεί, για την πληρότητα της παρουσίασης, ότι σε όλες τις Εθνικές Ομάδες, όλων των κατηγοριών, καλούνται και συμμετέχουν αθλητές του βόλεϊ του ΕΘΝΙΚΟΥ, ενώ οι νεανικές του ομάδες, καθώς και οι μαθητικές ομάδες της πόλης, που και σε αυτές συμμετείχαν κυρίως ή και αποκλειστικά  αθλητές του Εθνικού, συνεχώς για πολλά χρόνια  διακρίνονται στα σχετικά Πανελλήνια πρωταθλήματα παίδων, νέων, εφήβων αλλά και Πανελλήνιων Σχολικών  αγώνων Βόλεϊ.
Θα ήταν μεγάλη παράληψη αν δεν γινόταν αναφορά στον Γεώργιο Καμπερίδη, τον μεγάλο δάσκαλο του αθλήματος που αυτός ουσιαστικά έστησε τις βάσεις για την δημιουργία αυτής της μεγάλης ομάδας στο βόλεϊ, καθώς επίσης και σε όλους τους μετέπειτα προπονητές, (Γιώργο Φουτζιτζίδη, Γιώργο Τεκτονίδη, Μαρίνο Μαρίνο,  Θανάση Κασαμπαλή , Μάκη Δημητριάδη, Θανάση Μουστακίδη κ.λ.π.)  


Πολλοί διεθνείς βολεϊμπολίστες του ΕΘΝΙΚΟΥ σήμερα, υπηρετούν ως Καθηγητές Σωματικής Αγωγής, στα Πανεπιστήμια αλλά και στα Σχολεία, διδάσκουν το άθλημα αυτό  και αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του προπονητικού δυναμικού του αθλήματος στη χώρα μας.

Διακεκριμένοι πετοσφαιριστές

 

Τα τελευταία τριάντα χρόνια το άθλημα του Βόλεϊ είχε μια αλματώδη άνοδο στην πόλη μας, με αποτέλεσμα η πόλη της Αλεξανδρούπολης  αλλά και ο Νομός Έβρου να χαρακτηρίζεται, όπως προείπαμε,  η Μητρόπολη του Βόλεϊ ο δε ΕΘΝΙΚΟΣ να αγωνίζεται  ανελλιπώς στην μεγάλη κατηγορία (με μία μόνο εξαίρεση) και να διεκδικεί πολλές φορές και το Πρωτάθλημα. Επίσης, κυρίως τα τελευταία χρόνια, εκπροσωπεί τη χώρα μας στις μεγάλες Ευρωπαϊκές οργανώσεις με επιτυχία.
Είναι πάρα πολλοί οι διακεκριμένοι αθλητές του Συλλόγου και αποφεύγουμε να τους αναφέρομαι  σήμερα για να κερδίσουμε χρόνο αλλά και να μην αδικήσουμε κάποιον  που τυχόν θα παραλείψουμε. ενδεικτικά, με αλφαβητική σειρά κάποιοι από αυτούς.


ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗ  (Μπάσκετ)

Τη δεκαετία του 1970 το τμήμα Καλαθοσφαίρισης  του Εθνικού Αλεξανδρούπολης αγωνιζόταν σε Εθνικές Κατηγορίας, μετρώντας και δύο συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας  κατά τις περιόδους 1976 –77 και 1979–80
Την περίοδο 1993-94 αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 ο Εθνικός καταλαμβάνει  την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., με 11 νίκες και 1 ήττα απέναντι σε 6 αντιπάλους. Έχοντας εξασφαλίσει την άνοδό του στην Α' Κατηγορία, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για την περίοδο 2010-11 στη 10η και προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα. Παρ' όλα αυτά παρέμεινε στην κατηγορία και τη χρονιά 2011-12 κατά την οποία τερμάτισε στη 2η θέση ισοβαθμώντας με την Αγία Βαρβάρα Καβάλας. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 βρέθηκε ξανά στη 2η θέση της βαθμολογίας συνεχίζοντας την περίοδο καλών αποτελεσμάτων. Συγχρόνως  συμμετέχει  στον τελικό του Κυπέλλου της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., όπου θα ηττηθεί από τον Πανσερραϊκό. 


Τον Ιούλιο του 2013, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης – έχοντας εγκρίνει την άνοδο του Γ.Σ. Ελευθερούπολης στη Β' Εθνική – έδωσε και στην ομάδα της Αλεξανδρούπολης την περιόδου 2012-13 βρέθηκε ξανά στη 2η θέση της βαθμολογίας συνεχίζοντας την περίοδο καλών αποτελεσμάτων. Συγχρόνως  συμμετέχει  στον τελικό του Κυπέλλου της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., όπου θα ηττηθεί από τον Πανσερραϊκό.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2013 – 14 η ομάδα του ΕΘΝΙΚΟΥ συμμετέχει  στο Πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 2ο Όμιλο  του Βορρά, όπου καταλαμβάνει την  13η και τελευταία θέση της τελικής βαθμολογίας επιστρέφοντας στο τοπικό του πρωτάθλημα.  Από την περίοδο 2014-15 αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑΘ. 

ΤΟ ΣΚΑΚΙ 

Το σκάκι στην Αλεξανδρούπολη συνδέεται αγωνιστικά με τον «Εθνικό» αν και πριν την επίσημη αγωνιστική του παρουσία ήταν γενικά διαδεδομένο στη πόλη.
Το 1983 ιδρύεται  επίσημα πλέον το σκακιστικό τμήμα του «Εθνικού». Μέσα σε δύο χρόνια, το 1985, από τις τοπικές κατηγορίες ανέρχεται στην Α΄ Εθνική όπου παρέμεινε για 6 χρόνια. Μια λαμπρή πορεία δέκα ετών τερματίζεται το 1993 με την αδρανοποίηση  του σκακιστικού τμήματος. Το τμήμα αυτό όμως αργότερα επαναδραστηριοποιήθηκε και συνεχίζει να επιδεικνύει σημαντικές επιτυχίες σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο σε άνδρες, γυναίκες και νέα παιδιά.
Σημαντική ήταν η παρουσία του και σε πολιτισμικό επίπεδο πέραν του αγωνιστικού. Το 1985 έγινε η πρώτη έξοδος της Κίνας στο διεθνές αθλητικό στερέωμα. Και αυτή πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη  ενόψει της Σκακιστικής Ολυμπιάδος. Η Εθνική Ομάδα της Κίνας επέλεξε για την προετοιμασία της την Αλεξανδρούπολη και αντίπαλο στις προπονήσεις της τον «Εθνικό» !!!
Δεν θα αναφερθούμε λόγω χρόνου και στα υπόλοιπα αθλητικά τμήμα του ΕΘΝΙΚΟΥ που έχουν στην δύναμή τους εκατοντάδες παιδιά, νέους και νέες και συνεχίζουν μια λαμπρή πορεία στο αθλητικό γίγνεσθαι της χώρας μας.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ


Ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας του βασιζόταν στους δικούς του αθλητές. Απετέλεσε και αποτελεί  μία πηγή ανάδειξης ταλέντων σε πάρα πολλά αθλήματα. Ο σύλλογος της Αλεξανδρούπολης άλλωστε, έχει μακρά παράδοση στην ανάδειξη σπουδαίων αθλητών από τις ακαδημίες του, που στελέχωσαν πολλές εθνικές ομάδες ιδίως του βόλεϊ όλων των βαθμίδων, αλλά και του ποδοσφαίρου και του στίβου, που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό αθλητισμό.  



Σε όλη του αυτή τη διαδρομή ο ΕΘΝΙΚΟΣ ευτύχισε να έχει μια σειρά από παράγοντες, διακεκριμένους δραστήριους πολίτες αυτής της πόλης,  αγνούς φιλάθλους, με απεριόριστη αγάπη για την ομάδα, τον αθλητισμό και το «ευ αγωνίζεσθε»!.   Είτε ως μέλη του Διοικητικού Συλλόγου, είτε ως συμπαραστάτες της Διοίκησης, είτε ως προπονητές και δάσκαλοι των αθλητών, είτε ως απλοί φίλαθλοι, είτε ως φίλοι της ομάδας. Όλοι τους με αστείρευτη διάθεση αφιλοκερδούς προσφοράς, αγάπης προς τους αθλητές και τους νέους,  και με πρωτοπόρες ιδέες. Παράγοντες που είχαν ως αρχή ότι ο αθλητισμός δρα ευεργετικά στους νέους, καθώς αυξάνει τη δημιουργικότητά τους, αναπτύσσει τη συνεργασία, τη συλλογικότητα και την ευγενή άμιλλα και δημιουργεί ανθρώπους με στόχους και ιδανικά και εκτός των αγωνιστικών χώρων



Και για αυτό οι περισσότεροι αθλητές του Μ.Γ.Σ. ΕΘΝΙΚΟΣ απετέλεσαν και αποτελούν διακεκριμένοι επιστήμονες ,καταξιωμένοι επιχειρηματίες και εκλεκτά μέλη αυτής της κοινωνίας της πόλης μας. Ουσιαστικά ο ΕΘΝΙΚΟΣ  υπήρξε μια μεγάλη οικογένεια Αλεξανδρουπολιτών και ένας από τους  βασικούς εκφραστές  της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής αυτής της πόλης επί ενενήντα συνεχή χρόνια.



Υπό την  έννοια αυτή το κεφάλαιο αυτό της ενενηντάχρονης ιστορία του Συλλόγου  αφιερώνεται σε όλους αυτούς, επώνυμους και ανώνυμους που δημιούργησαν αυτόν τον θρύλο, γιατί περί θρύλου πρόκειται, που αγάπησε και στήριξε ο φίλαθλος, και όχι μόνο, κόσμος της πόλης, αλλά και έκαναν γνωστό το όνομά της στο Πανελλήνιο και στο εξωτερικό.
Στο δρόμο αυτό ο ΕΘΝΙΚΟΣ και οι άνθρωποί του θέλουν να συνεχίζουν να βαδίζουν και μάλιστα, με μεγαλύτερη ένταση τα επόμενα χρόνια, ως αντάξιοι συνεχιστές μιας πολύ λαμπρής  ιστορίας.

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό αποτελεί περίληψη της ιστορίας του ΕΘΝΙΚΟΥ, που διαβάστηκε στη δεύτερη  εκδήλωση του ΕΘΝΙΚΟΥ για τα 90 χρόνια από την ίδρυσή του, στο Νομαρχείο,  παρουσία του Υφυπουργού Αθλητισμού κ. Βασιλιειάδη, την 1η  Νοεμβρίου του 2017).