Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

«Ιατρικός Σύλλογος Έβρου, 92 χρόνια δημιουργικής παρουσίας, 1925 – 2017»



 «Ιατρικός Σύλλογος Έβρου, 92 χρόνια δημιουργικής παρουσίας, 1925 – 2017» είναι ο τίτλο ενός νέου  βιβλίου που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες ο Βραβευμένος από το Δήμο Αλεξανδρούπολης συμπολίτης μας και γνωστός για τους κοινωνικούς του αγώνες Οφθαλμίατρος και επί σειρά ετών Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου Δημήτρης Αναστασιάδης.

Πρόκειται για μια πολύ καλαίσθητη και κατατοπιστική έκδοση 120 σελίδων, μέσα από τις οποίες ο αναγνώστης  θα ταξιδέψει στα 92 χρόνια της ιστορίας του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου, θα «συνομιλήσει» με  τους ανθρώπους που όλα αυτά τα χρόνια πάσχισαν για την υγεία των συμπολιτών μας, πολλοί από τους οποίους μάλιστα υπήρξαν διακεκριμένες προσωπικότητες όχι μόνο της ιατρικής επιστήμης αλλά και των γραμμάτων, θα γνωρίσει τους χώρους μέσα στους οποίους ασκούσαν το υψηλό τους αυτό λειτούργημα και κάτω από ποιές συνθήκες αλλά  θα πληροφορηθεί και για τους γιατρούς που ηγήθηκαν και εργάσθηκαν μέσα από τη διοίκηση του Ιατρικού Συλλόγου για την αναβάθμιση της θέσης των γιατρών. Επίσης περιλαμβάνει σε ξεχωριστή ενότητα και όλους τους συναδέλφους του γιατρούς που ασχολήθηκαν με τη πολιτική και εκπροσώπησαν τους συμπολίτες μας είτε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ως Βουλευτές, είτε  στις διάφορες Κυβερνήσεις ως Υπουργοί και Υφυπουργοί.

Το βιβλίο περιέχει επίσης πληθώρα φωτογραφιών αλλά και πολλά άλλα ιστορικά ντοκουμέντα (ιατρικές συνταγές, διαγνώσεις και γνωματεύσεις, διαφημιστικές αναφορές στο τοπικό τύπο), ειδική αναφορά στην Ιατρική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης που τιμά τη πόλη μας, τις διάφορες δράσεις κ.λ.π. εκδηλώσεις  του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου.
 Προλογίζοντας το βιβλίο ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου Παναγιώτης Βάρναλης, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Πιστεύουμε ότι αυτή η προσπάθεια θα φέρει στην επιφάνεια και θα καταγράψει γεγονότα, ονόματα, πράξεις, απλών καθημερινών ανθρώπων που άσκησαν ιατρική στον Νομό και σε καιρούς δύσκολους, στερημένους, όπου ο αλτρουισμός, η αυτοθυσία, ο πατριωτισμός, ο ανθρωπισμός δεν ήταν απλές λέξεις, αλλά τρόπος ζωής. Ταυτόχρονα θα είναι και απότιση φόρου τιμής στη μνήμη τους και στο έργο τους…».

 1945. ΤΟ Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης (Ανατολική πλευρά).

Ο ίδιος ο συγγραφέας αφιερώνει όλη αυτή τη ιστορική  αναδρομή σ΄ όλους τους γιατρούς του Έβρου που έζησαν και εργάσθηκαν πριν το 1950, γιατί όπως αναφέρει «…Με ένα ακουστικό μόνο στα χέρια, χωρίς ιατρικά μηχανήματα, χωρίς φάρμακα, με υποτυπώδη Νοσοκομεία και χωρίς μεταφορικά μέσα, πάλευαν μέρα και νύχτα με τις αρρώστιες και τον θάνατο. Το έργο τους δεν ήταν μόνο λειτούργημα, συνεχίζει, αλλά στη κυριολεξία ηρωισμός». Και καταλήγει «Ο κόσμος του Έβρου το έχει αναγνωρίσει και τους έχει τιμήσει, γιατί έγραψαν ιστορία…».

Και να μη ξεχνάμε ότι η Ιστορία της διεκδίκησης και της ίδρυσης της Ιατρικής Σχολής στη πόλη μας, ένα από σημαντικότερα  γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας αυτής της πόλης, ένα γεγονός που συνένωσε σε κοινούς  αγώνες όλους τους κατοίκους αυτής της πόλης, κάτω από την πνευματική ηγεσία του τότε Μητροπολίτη Άνθιμου με την συμπαράσταση όλων ανεξαρτήτων των τοπικών αρχών, είχε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της και τον Ιατρικό Σύλλογο Έβρου, ο Πρόεδρος του οποίου αποτελούσε δυναμικό μέλος της συντονιστικής επιτροπής αγώνα. 

  Και υπό αυτήν  την  έννοια η προσπάθεια καταγραφής της 92χρονης ζωής του Ιατρικού Συλλόγου Έβρου από τον συγγραφέα αποτελεί ένα δώρο στην ιστορική μνήμη της πόλης και του αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.