Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Ο Κινηματογράφος «Ηλύσια» ...λειτουργεί και πάλι!



Η Αλεξανδρούπολη την περασμένη εποχή τρία πράγματα είχε σε αφθονία. Ποδήλατα, ξεγνοιασιά και κινηματογράφους. Οι τελευταίοι ίσως να ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη αντίστοιχη σε πληθυσμό επαρχιακή πόλη. Από τις λιγοστές διασκεδάσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας! Και βέβαια και της μεταπολεμικής Αλεξανδρούπολης! Και προσιτός  σε όλα τα βαλάντια. Βόλτα από νωρίς στη κεντρική Λεωφόρο τον χειμώνα και στην παραλία το καλοκαίρι. Και μετά …Σινεμά! 


Τα τελευταία χρόνια όμως χάθηκαν οι κινηματογράφοι, χάθηκαν οι γειτονιές, χάθηκαν οι παρέες, χάθηκαν τα όνειρα κάτω από τον έναστρο ουρανό! Σήμερα; Άλλαξαν οι εποχές! Άλλαξαν και οι διασκεδάσεις.  Κι έχει χάσει η πόλη τις μνήμες της! Μετά το καλοκαίρι του 2014 έκλεισε και ο τελευταίος χειμερινός κινηματογράφος της πόλης, τα ΗΛΥΣΙΑ. Και έμεινε στη πόλη   μόνο ο θερινός «ΦΛΟΙΣΒΟΣ», δίπλα στο Δημοτικό Κάμπινγκ να προσπαθεί να σηκώσει το βάρος μιας μεγάλης  κινηματογραφικής παράδοσης της πόλης.


Η ανακοίνωση τον Οκτώβρη του 2015 ότι ξεκίνησε τη λειτουργία του και πάλι στη πόλη μας ο χειμερινός κινηματογράφος «ΗΛΥΣΙΑ», γέμισε χαρά και ανακούφιση στους φίλους του κινηματογράφου. Ήταν και ο τελευταίος που είχε απομείνει να λειτουργεί, από τους πολλούς κινηματογράφους που για πάρα πολλά χρόνια είχε η πόλη μας. Και ήταν μάλιστα και ο παλαιότερος.  Για αυτό και αξίζει να αναφερθούμε στην  90χρονη περίπου ιστορία του.
Ο Κινηματογράφος «ΗΛΥΣΙΑ», επί της οδού Μαζαράκη, απέναντι από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου και την Λεονταρίδειο Σχολή Αρρένων, ιδιοκτησίας του Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων Αλεξανδρούπολης,  είναι ο πρώτος που λειτούργησε στη πόλη και για το λόγο αυτό έχει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της. 


Στην αρχική του μορφή, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης,  ήταν μια καπναποθήκη του Δημοσίου και  παραχωρήθηκε στο Σύλλογο μεταξύ 1925 και 1927. Αρχικά νοικιάστηκε στον Αρμένιο καπνέμπορο Ατζαριάν. Αργότερα με μια πρόχειρη διασκευή άρχισε να λειτουργεί σαν κινηματογράφος με πολλή περιορισμένη όμως κίνηση, γιατί ο κόσμος δεν ήταν συνηθισμένος σ΄ αυτό το θέαμα. Ήταν η εποχή του βωβού κινηματογράφου και ο κόσμος δεν είχε «σκλαβωθεί» από τα μαγεία της 7ης Τέχνης. Στη πιο συστηματική του μορφή ως κινηματογράφου άρχισε να λειτουργεί λίγο πριν το 1930. Χρειάσθηκε να κλεισθεί και να αναμορφωθεί και για το σκοπό αυτό ο Σύλλογος πήρε δάνειο 50.000 δραχμών και με διευκολύνσεις από τον εμπορικό οίκο ξυλείας των Καραθανάση-Τζιρίτη αποπεράτωσε το έργο. Επίσης στη κατασκευή του βοήθησε οικονομικά και ο πλούσιος εξ Κωνσταντινοπόλεως καταγόμενος ξυλέμπορος Ευγενίδης. 

Τα επίσημα όμως εγκαίνιά του ως κινηματογράφου έγιναν από τον τότε Μητροπολίτη της πόλης Γερβάσιο, ο οποίος και έδωσε το όνομα «Ηλύσια». Ο πρώτος μισθωτής των «ανακαινισμένων» πλέον «Ηλυσίων» ήταν ο αυστριακής καταγωγής υπάλληλος της Γαλλοελληνικής Εταιρίας Σιδηροδρόμων Φιλκεστάϊν, ο οποίος συνεταιρίσθηκε με τον επιχειρηματία Γεώργιο Κόπανο που διέθεσε για κεφάλαιο τις 400 καρέκλες που είχε. Επόμενος μισθωτής του ήταν κάποιος Στεφανίδης, μέχρι να αναλάβει τη διεύθυνσή του ο Νίκος Ιωαννίδης ο οποίος κράτησε τον κινηματογράφο για πάνω από 40 χρόνια (μέχρι τη δεκαετία του 1980) και συνέβαλε στη ριζική ανακαίνισή του και τον εκσυγχρονισμό του το 1968. Διέθετε ξύλινο εξώστη, τακτικοί πελάτες- θαμώνες του οποίου στην μεταπολεμική περίοδο ήταν κυρίως μαθητές, που προσπαθούσαν να κρυφτούν από τους καθηγητές τους, αφού η κατά μόνας παρακολούθησή του από μαθητές ήταν απαγορευμένη ενέργεια και τιμωρείτο με 2 έως 5 ημέρες αποβολή από τα μαθήματα του σχολείου και στο τέλος διαγωγή «Κοσμία»


Ο κινηματογράφος λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα υπό τη διεύθυνση του Ηλία Φωτιάδη, αλλά ήδη από το καλοκαίρι του 2014 έπαυσε να λειτουργεί. Και από τον Οκτώβριο του 2015 τη λειτουργία του ανέλαβαν δύο νέοι επιχειρηματίες από την Δράμα και την Καλαμάτα αντίστοιχα με εμπειρία στο χώρο του θεάματος ενώ την ανακαίνιση του κτηρίου έχουν αναλάβει τοπικές επιχειρήσεις. Να σημειωθεί ότι τα μηχανήματα θα είναι τελευταίας τεχνολογίας (digital 3D cinema) και το καλοκαίρι θα ολοκληρωθεί και ο εξώστης όπου θα προσφέρει ακόμα περισσότερες θέσεις για το κοινό της πόλης. Η πλατεία του σήμερα είναι χωρητικότητας 265 ατόμων.


 «….Κάποιες μνήμες δεν μπορούν να σβήσουν! Και δεν πρέπει να σβήσουν! Γιατί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Και για τη γενιά μας ο κινηματογράφος ήταν ένα κομμάτι της ζωής μας! Και οφείλουμε να το μεταφέρουμε στους νεότερους!..».














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου