Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Περί "προσφοράς" το ανάγνωσμα

«Όταν απλώνεις τα χέρια σου για να πιάσεις τ΄ αστέρια, μπορεί να μην το καταφέρνεις, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να βρεθείς με τις χούφτες σου στη λάσπη»!(Leo Burnett – Αμερικανός διαφημιστής 1891 – 1971)
Είναι γνωστό ότι, όσοι ασχολούνται με τα κοινά, το κάνουν (ή πρέπει να το κάνουν), από διάθεση προσφοράς των δυνάμεών τους για το καλό του συνόλου. Για την επιτυχία μιας καλύτερης ποιότητας ζωής στους συμπολίτες τους. Χωρίς δηλαδή ιδιοτέλεια, χωρίς προσωπικό όφελος και συνεπώς χωρίς αμοιβή. Διαφορετικά δεν θα ήταν ανιδιοτελής προσφορά αλλά προσφορά με αντιπαροχή! Από την αρχαιότητα άλλωστε οι πρόγονοί μας όχι μόνο διακήρυξαν αυτή την αρχή, αλλά για να προτρέψουν και τους μη έχοντες άλλους πόρους διαβίωσης να ασχοληθούν με τα κοινά, καθιέρωσαν μία χορηγία, για όσο χρόνο ασκούσανε τα δημόσια καθήκοντα προσφοράς στους συμπολίτες τους, για να ζουν αξιοπρεπώς!
Αυτό ισχύει (ή πρέπει να ισχύει) και για την πλειονότητα όσων επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά στη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και δόξα τω Θεώ, αυτοί είναι πάρα πολλοί! Και ο Νόμος έχει προβλέψει να λαμβάνουν, όσοι από αυτούς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συμπολίτες τους, μία αποζημίωση, ανάλογη με τα καθήκοντα που ασκούν, για αντιστάθμιση των εσόδων που τυχόν χάνουν από την ενασχόλησή τους με τα κοινά..
Από μια πρόχειρη έρευνα προέκυψε ότι στη Τοπική Αυτοδιοίκηση, η πλειονότητα των εκλεγμένων συνήθως δεν έχει οικονομική απώλεια από αυτή την ενασχόλησή τους, αφού είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι, συνταξιούχοι, υπάλληλοι οργανισμών, ΝΠΔΔ ή Οργανισμών κοινής ωφέλειας και κάποιοι επαγγελματίες, που ασχολούνται με τα αιρετά καθήκοντά τους ή σε χρόνο που συμπίπτει με την υπηρεσία τους ή σε χρόνο που δεν συμπίπτει με τα επαγγελματικά καθήκοντά τους. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι πολλοί πολίτες, κυρίως αυτή την εποχή που στενάζει η πλειονότητα των πολιτών από την οικονομική δυσπραγία, να ομιλούν για ανάμειξη στα κοινά με μόνο σκοπό την «κονόμα», το «ίδιο συμφέρον» και παρόμοια.
Παραμονές των προηγούμενων Δημοτικών εκλογών είχε ακουστεί (και χάθηκε στη διαδρομή του χρόνου) η πρόταση να δεσμευθούν προεκλογικά όλοι οι υποψήφιοι, ότι, όταν εκλεγούν, και εφ΄ όσον δεν έχουν συνεπεία της (διακηρυγμένης) προσφοράς τους στα κοινά πραγματική οικονομική απώλεια από την άσκηση των καθηκόντων τους, ένα μέρος (μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία) από τη δικαιούμενη αποζημίωση για την άσκηση των αιρετών καθηκόντων τους, να κατατίθεται σε κοινό λογαριασμό και στο τέλος κάθε χρόνου να διατίθεται για κάποιο κοινωφελή σκοπό (κοινωνικό, πολιτιστικό κ.λ.π.), ως ελάχιστη ανταποδοτική προσφορά προς τους συμπολίτες τους, για τη τιμή που τους έκαναν να αναλάβουν το (μέχρι πρότινος παχυλά) αποζημιούμενο αξίωμα..
Πιθανόν να αντιτάξει κάποιος ότι κάτι τέτοιο δεν το προβλέπει ο Νόμος. Ας μη το προβλέπει! Ο νόμος δεν εμποδίζει κανέναν να προσφέρει υπέρ των συμπολιτών του. Και όσοι δεν το δεχθούν (δημόσια και πριν από την εκλογή τους) να πάψουν τα παραμύθια περί προσφοράς, περί θυσιών και όλες τις παρόμοιες αιτιάσεις που μας σερβίρουν. Διότι αν ο κύριος Α έχει τον μισθό του από την υπηρεσία του, που συνήθως δεν πολύ-πηγαίνει, ή παίρνει και απόσπαση σε κάποιο πολιτικό γραφείο, για να διπλο αμείβεται, τότε να πάψει την καραμέλα ότι προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο. Ή ο συνταξιούχος που αντί να παίζει τάβλι στο καφενείο, θέλει να εκλεγεί για να «προσφέρει» στους συμπολίτες του, ε΄΄ τότε πρέπει να μας ευχαριστεί γιατί του δίνουμε την ευκαιρία να περνά παραγωγικά τον χρόνο του και όχι να προσδοκά μαζί με την σύνταξη και δεύτερο μισθό! Δεν κατάλαβα καλά; Τι σκατά προσφορά είναι αυτή και να πληρώνεται και από πάνω και μάλιστα αδρά; Ή (φιλοδοξεί να) προσφέρει στους συμπολίτες του, ή (εν γνώσει του) δουλεύει τους συμπολίτες του! Ας διαλέξουν τι από τα δύο συμβαίνει!
Επαναφέρω την πρόταση αυτή, την οποία θεωρώ άκρως ενδιαφέρουσα, με την ελπίδα, (έστω και ελάχιστης), ανταπόκρισης από κάποιους υποψήφιους ή εν ενεργεία προσφέροντες για να αποδείξουν ότι «…θέλουν να απλώσουν τα χέρια τους για να πιάσουν τ΄ αστέρια, για να μη βρεθούν ποτέ με τις χούφτες τους στη λάσπη»
Και πιστεύω ότι θα υπάρξουν και τέτοιες υποψηφιότητες στο μέλλον!
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στηνεφημερίδα "Η ΓΝΩΜΗ" της Τετάρτης 27ης Οκτωβρίου του१\2010, στη στήλη "Απόψεις"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου