Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2020

Ο Ήλιος, η Σελήνη και η αρχαία «μαγική» προσευχή από την Θράκη,


Ο Ήλιος, η Σελήνη και η αρχαία «μαγική»
προφυλακτική προσευχή από την Θράκη,
που «πέρασε» στο «Πιστεύω» των χριστιανών…


Στην ιστοσελίδα  «Αρχείο Πολιτισμού», ανέβηκε μία πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση στις 9.12.2019 που αφορά την Θράκη, και συγκεκριμένα αναφέρεται στην  ανακάλυψη στη Αίνο μιας ανάγλυφης εικόνας  πάνω  σε ένα μενταγιόν (του 1ου – 3ου  μ.χ. αιώνα) το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον  για την ιστορία της περιοχής μας, καθώς από την  ερμηνεία του περιεχομένου της επιγραφής που υπάρχει κάτω  από την ανάγλυφη εικόνα του μενταγιόν, προκύπτουν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία σύνδεσης της θρησκείας των Θρακών  με τον Χριστιανισμό. Παρακάτω παραθέτουμε στοιχεία από την δημοσίευση αυτή.


Mια ανάγλυφη εικόνα (και όχι προτομή) του Ηλίου και της Σελήνης εικονίζεται σε ένα «μενταγιόν», του 1ου  - 3ου  αιώνα μ.Χ. αιώνα, που βρέθηκε στην Αίνο της Θράκης (κατάλογος At. Mastrocinque).
Το μενταγιόν αυτό είναι φιλοτεχνημένο σε χαλκηδόνιο λίθο, λευκό, με βαθυκόκκινα ελληνικά γράμματα και έχει διαστάσεις  2,1 Χ 2,45 Χ 0,45 εκατ.
Από την μια πλευρά του μενταγιόν στα αριστερά, απεικονίζεται η Σελήνη, σε προφίλ προς τα δεξιά, με την ημισέληνο πάνω από το κεφάλι της. Στα δεξιά της Σελήνης , αποτυπώνεται ο Ήλιος, με 7 ακτίνες πίσω από το κεφάλι του (σαν φτερά Ινδιάνου!), με προφίλ προς τα αριστερά, δηλαδή τα δύο πρόσωπα (Σελήνη και Ήλιος είναι αντικριστά).
Ανάμεσα στη σελήνη και τον ήλιο υπάρχει  ένα αστέρι με 6 ακτίνες προς την πλευρά της Σελήνης και ένα άλλο αστέρι με 8 ακτίνες προς την  πλευρά του Ήλιου.
Ως γνωστόν στην αρχαιότητα το δίδυμο Ήλιου-Σελήνης, είχε θεοποιηθεί και ταυτίζεται με το δίδυμο Απόλλωνος-Αρτέμιδος.
Από κάτω από τις δύο πιο πάνω  αναφερόμενες μορφές ξεκινά μια επιγραφή, που συνεχίζεται και στην  β΄ όψη του μενταγιόν.
Η επιγραφή  αυτή (στα ελληνικά πάντα), είναι κατά τον συγγραφέα του άρθρου μια "μαγική" επωδός, προφυλακτική, ένα ξόρκι.

Συγκεκριμένα η επιγραφή αυτή αναφέρει

ΟΔΕCΠΟΤΕVWΝΟΡΑΤΟΙCΚΑΙΑΟΡΑΤΟΙCΕΙCΘΕΕΝΟVΡΑΝΟΙCΟWΝΚΑΙΠΡΟWΝΟΠΑΝΤWΝΚΤΙΣWΝΟΠΑCΙΜΕCOVΡΑΝWΝ

Η Πιθανότερη απόδοση της επιγραφής είναι:

Ο ΔΕΣΠΟΤΕΥΩΝ ΟΡΑΤΟΙΣ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΟΙΣ  [1]

ΕΙΣ ΘΕΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ

Ο ΩΝ  [2] ΚΑΙ ΠΡΟΩΝ  [3]

Ο ΠΑΝΤΩΝ ΚΤΙΣΩΝ  [4]

Ο ΠΑΣΙ ΜΕΣΟΥΡΑΝΩΝ

φράσεις και ιδιότητες που αποδίδονται τον 1ο αιώνα μ.Χ. στον Ήλιο και μετά «πέρασαν» στον Θεό των χριστιανών… Άλλωστε  δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Θράκη προηγείτο στην σύλληψη και ταυτοποίηση της θρησκείας όλων των  άλλων περιοχών του πλανήτη. Γι’ αυτό άλλωστε τραγουδούσε ο μέγας  Βιζυηνός, Θρακιώτης στη καταγωγή και γνώστης της πανάρχαιας ιστορίας της

Από την Θράκη, βρε παιδιά,
κι από την Πιερία [5]
γεννήθηκε η Θρησκεία…

Αυτό το μοναδικό εύρημα, ο Flury-Herard το «δώρισε» (σαν να του… ανήκε) στις 13.3.1899 στην BNF των Παρισίων!!! (αρ. inv.58.2244B και reg.M.2788).
Έτσι κάποιοι εξαφάνισαν τα ορατά και τα αόρατα του ελληνικού  (και Θρακικού) πολιτισμού...
Κάποιες διευκρινίσεις επί της ανωτέρω επιγραφής με τους σχετικούς συμβολισμούς.


[1]  «ΟΡΑΤΟΙΣ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΟΙΣ» : ορατών τε πάντων και αοράτων.
Η φράση αυτή αναφέρεται ως βασική πρόταση στο Σύμβολον της Χριστιανικής πίστης


 [2] Ως «ΩΝ»  αργότερα στην Χριστιανική πίστη ελογίσθη η ανώτερη οντότητά της, δηλαδή ο Χριστός («εγώ ειμί ο Ων»), δηλαδή ο Ήλιος («σε προσκυνείν τον Ήλιον της δικαιοσύνης»…  «Της δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ» που αναφέρει ο Οδυσσέας  Ελύτης).

[3] Οι Έλληνες πίστευαν ότι αυτός ο κόσμος, κι ο Θεός του, δεν είναι, αλλά ήταν και θα είναι πάντα.

[4] Η κτίση  «των κτισών». Πιστεύει πως υπάρχουν πολλές κτίσεις. Ο Θεός στην χριστιανική πίστη είναι και κτίστης των πάντων.

[5] Ο Βιζυηνός Εννοεί την Πιερία της Θράκης , μέχρι την οποία επεκτείνονταν η Θράκη στην αρχαιότητα.



(Αίνος 1902. Στη δεξιά πλευρά η Θεοτόκος Χρυσοπηγή με τον Άγιο Γεώργιο στο βάθος.)


ΠΗΓΕΣ:
1.     Mastrocinque Attilio «Les intailles magiques du département des Monnaies, médailles et antiques» / «Μαγικά, του Τμήματος Νομισμάτων, Μεταλλίων και Αρχαιοτήτων», Bibliothèque nationale de France, Παρίσιοι, 2014, σελ.149, αρ. 396.
2.     Delatte Armand - Derchain, Philippe «Les intailles magiques gréco-égyptiennes» / «Ελληνο-Αιγυπτιακά μαγικά», Bibliothèque nationale, Cabinet des Médailles et Antiques, Παρίσιοι, 1964, αρ. 381.
3.     Λεκάκης Γ. «Τάματα και αναθήματα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου